In ruimte gezet

Een groot deel van mijn studieverlof heb ik in een klooster doorgebracht. Een authentiek trappistenklooster in het zuiden van Limburg waar men de oude getijden in ere houdt. Het is een ideale studieplek. Niet alleen vanwege de rust en de omgeving, maar vooral ook vanwege de geboden dagstructuren. Die structuur wordt namelijk geheel en al bepaald door de getijdenvieringen in de kerk. Zesmaal per dag luiden de klokken en komen de broeders van her en der samen in het koor om de oude psalmen te bidden. Nergens anders ben je je zo bewust van de tijd dan daar. En dan niet in de negatieve zin van afspraken in je agenda waardoor je wordt geleefd, maar eerder in de zin van de ruimte die tijd kan bieden. De maatstrepen die in de tijd worden gezet maken dat je niet door de tijd wordt overspoeld, maar dat tijd beheerste tijd wordt. Door die maatstrepen is er ruimte voor leven en voor werken. Ik ga niet elke keer naar zo’n getijdendienst, maar alleen al het luiden van de klokken geeft me dat besef van ruimte.

Ik moest denken aan een serie overdenkingen van K.H. Miskotte over de zin van de zondag, gebundeld in het boekje ‘In ruimte gezet’(1941). Over de bijbelse notie van de Sabbat gaan deze overdenkingen. Miskotte schrijft daar:

‘Er is geen middel om boven de tijd te staan dan dit, dat wij in de tijd maatstrepen, pauzes, stonden stellen. Wie dat niet doet, hoewel hij mag, die zal onder de tijd komen en verzwolgen worden door de zinledige stroom.’

Een waar woord, in het bijzonder ook voor onze tijd. Hoe voorkomen we dat we worden overspoeld door de tijd? Door in de tijd maatstrepen te zetten. Daarom wordt er in de bijbel ook geleefd in dagen. Dat is menselijke tijd met een begin en een einde. In bepaalde kringen van de kerk is de zondag een dag geworden waarop er van alles niet zou mogen. Maar hier gaat het om iets wezenlijk anders. De Sabbat, de rustdag, leert ons bij de dag te leven. Het is de dag waarop een mens ontdekt dat er tijd voor hem is vrijgemaakt om te leven. Dat God tijd heeft voor ons. En die God is geen abstracte ‘bestierder van het heelal’, maar iemand die zich onze bondgenoot noemt. Wie dat ontdekt, wordt in ruimte gezet.

De komende weken staan in de Thomaskerk onze diensten en kringen in het teken van de zin van de Sabbat. Schroomt u niet om aan te schuiven.
Tot ziens in de Thomas!

Ad van Nieuwpoort


Klik op LEES VERDER (onderstaand)  voor een nadere oriëntatie op de Thomaskerk.