Overweging

Het gaat echter om het zelfonderzoek. De introspectie. Het knagende idee dat het niet goed gaat. Dat je niet langer meer leeft als de mens naar Gods hart. Wie van de prins geen kwaad weet, heeft God ook nog maar weinig te zeggen. Het hoeft niet tot een oplossing te komen. We hoeven er niet uit te komen. We weten zelfs misschien niet eens precies hoe het zit en waar het ons aan schort. Maar alleen al die vraag die wij onszelf stellen, het zelfonderzoek waaraan wij ons blootstellen, is de Heer liever dan de schoonste offers. Een gebroken geest, een hart gebroken en verslagen, zal God nooit verachten! Dat is geen methodische eis, alsof wij ons therapeutisch tot ongelukkigheid moeten brengen. Dat is de fatale vergissing zoals die ook wel op Zeeuwse eilanden gevonden wordt. Maar het is het plotselinge besef dat het ons uit handen is geslagen, dat we verdwaald en verdoold zijn in ons eigen opgeblazen ego en onze kastelen van lucht. Dat zou ik ons soms in de Randstad wat meer wensen. En dat, dat leven met de vraagtekens, dat even bij God niet meer weten. Precies dat is God welkom. 

Evert Jan de Wijer